This awesome blogger theme comes under a Creative Commons license. They are free of charge to use as a theme for your blog and you can make changes to the templates to suit your needs.
RSS

Naskah Drama Melayu (8 Pemain)

Si Lancang
 Tokoh:
 Lancang
 Emak
 Ustadzah
 Siti
 Istri 1
 Istri 2
 ABK 1
 ABK 2

Konon pade zaman dahulu hiduplah seorang wanite miskin dengan anak laki – lakinye yang bername si Lancang. Mereke berdue tinggal di sebuah gubuk reot di sebuah negeri bername Kampar. Ayah si Lancang telah lame meninggal dunie. Emak Lancang bekeje menggarap ladang orang lain, sedangkan si Lancang menggembalakan ternak tetanggenye.
Pade suatu hari, si Lancang betul – betul mengalami puncak kejenuhan. Die sudah bosan hidup miskin. Die ingin merantau dan mengumpulkan uang agar kelak menjadi orang kaye.

Lancang     : Emak, Lancang sudah tak tahan lagi hidup miskin macam ni. Lancang nak pegi merantau Mak!
Emak          : Ape? Nak merantau? Aduh, macam mane ye Nak…?
Lancang     : Ayolah Mak…! Izinkan Lancang merantau ye Mak…?
Emak          : Baiklah Lancang… Kau boleh merantau, tetapi… Jangan lupakan emak kau ni! Jike nanti kau
                     Sudah menjadi orang kaye, segeralah balik!
Lancang     : Benarkah Emak mengizinkan?
Emak          : Iye…
Lancang     : Wah terime kaseh Mak! Terime kaseh! Nanti saye pasti nak menjadi kaye raye! Dan saye tak nak gi bekeje sebagai pengembale yang membosankan tu!
Emak          : Hhh…
Lancang     : Janganlah bersedih Mak… Lancang tak nak melupakan Emak di sini… Jike nanti sudah kaye,
                     Lancang pasti balik Mak!
Emak          : Baiklah Nak. Besok pagi – pagi sangat kau boleh berangkat! Nanti malam Mak nak membuatkan lumping dodak tuk kau makan di perjalanan nanti.
Lancang     : Terime kaseh ye Mak…
Keesokan harinye…
Lancang     : Mak, Lancang pamit… Do’akan Lancang ye mak…
Emak          : Iye Lancang, Emak pasti nak mendoakan kau selalu! Ni lumping dodak tuk bekal kau di jalan!
Lancang     : Terime kaseh Mak… Lancang pegi… Assalamualaikum!
Emak          : Waalaikumsalam! Hati – hati nak!
Bertahun – tahun sudah Lancang di rantauan. Akhirnye die pun menjadi seorang pedagang kaye. Die memiliki puluhan kapal dagang dan ratusan anak buah. Istri – istrinye pun cantik – cantik dan berasal dari keluarge kaye pule. Sementare Emak si Lancang hidup miskin seorang diri di kampungnye.
Suatu hari Lancang nak mengajak istri – istrinye tuk pegi berlayar ke Andalas.
Lancang     : Wahai istri – istriku! Saye nak mengajak kalian tuk berlayar ke Andalas!
Istri 1dan2  : Hah? Benarkah Kakande?
Lancang     : Iye.
Istri 1          : Wah! Ni pasti nak menyenangkan! Kakande, bolehkah kami membawa perbekalan yang
                     banyak?  
Istri 2          : Iye Kakande, kami nak berpeste pore di atas kapal.
Lancang     : Tentu! Bawalah perbekalan sebanyak yang kalian mau!
Istri 1dan2  : Terime kaseh Kakande!
Istri – istri Lancang membawe begitu banyak perbekalan, mulai dari makanan hingga alat musik tuk berpeste. Mereke juge membawe kain sutre dan perhiasan yang banyak.
Sejak berangkat dari pelabuhan, seluruh penumpang kapal si Lancang berpeste pore. Mereke bermain musik dan bernyanyi sepanjang pelayaran. Hingga akhirnye kapal si Lancang merapat di Sungai Kampar, kampung halaman si Lancang.
ABK 1       : Hoi…! Kite sudah sampai!
Ustadzah    : Wah! Si Lancang rupenye! Die sudah jadi orang kaye!
Siti              : Megah betul kapalnye! Syukurlah jike die masih ingat kampung halamannye ni!
Ustadzah    : Sebaiknye kite beritahukan kedatangan Lancang ni kepade Emaknye! Beliau sudah begitu lame
                     menunggu kedatangan si Lancang.
Siti              : Betul Ustadzah! Mari kite beritahukan!
Di rumah si Lancang…
Ustdzh,Siti : Assalamualaikum!
Emak          : Waalaikumsalam! Oh, Ustadzah dan nak Siti! Mari, silakan masuk!
Ustadzah    : Tak usah Mak, terime kaseh. Kami kemari cume nak memberitahukan perihal kepulangan si
                     Lancang!
Siti              : Iye Mak! Lancang sudah balik, dan die sudah menjadi orang kaye!
Emak          : Betul tu? Alhamdulillah…! Akhirnye balik juge si Lancang! Terime kaseh atas kabarnye ye!
                     Saye nak menemui Lancang dulu!
Ustadzah    : Mari kami antar Mak!
Emak          : Ye, terime kaseh banyak.
Sesampainye di kapal…
Emak          : Subhanallah! Megah betul kapal ni! Saye nak naik dan menemui Lancang!
ABK 1       : Hai wanite buruk! Janganlah kau naik ke kapal ni! Pegi dari sini!
Emak          : Tapi… Aku adalah Emak si Lancang…
ABK 2       : Hah?! Mustahil Tuan Lancang punye emak macam kau! Pegi kau!
Lancang     : Ape perkare ni?! Ribut betul lah kalian!
ABK1dan2   : Ampun Tuanku…
ABK 2       : Begini Tuan… Wanite tue ni nak naik ke kapal dan die juge mengaku – ngaku sebagai ibu dari
                     Tuanku.
Istri 1          : Hah?! Benarkah wanite tue ni adalah ibu Kakande?
Istri 2          : Mengape selame ni Kakande tak pernah menceritakan tentangnye?
Lancang     : Bohong! Die bukan ibuku! Usir die dari kapalku!
Emak          : Oh, Lancang anakku! Aku adalah emakmu!
Lancang     : Manelah mugkin aku punye emak tue dan miskin macam kau!
Siti              : Apelah cakap kau ni Lancang! Beliau ni adelah emak kau! Tak sepantasnye kau cakap macam                        tu pade emak kau!
Ustadzah    : Istighfar Lancang! Istighfar!
Lancang     : Diam kalian! Jangan ikut campur urusanku! Dasar orang – orang kampung! Kelasi! Cepat                               usir mereke semue tu dari kapalku!    
ABK1dan2   : Pegi! Pegi kalian dari sini!
Emak          : Astaghfirullah!
Sesampainye di rumah Lancang…
Siti              : Masya’Allah! Kami tak menyangke Lancang nak menjadi macam tu!
Ustadzah    : Iye… Mak, yang sabar ye… Kami permisi dulu ye Mak.
Ustdzh,Siti : Assalamualaikum!
Emak          : Waalaikumsalam! Terime kaseh ye…
Emak lalu mengambil lesung dan nyiru pusake sambil berdo’a…
Emak          : Ya Allah… Si Lancang telah kulahirkan dan kubesarkan… Namun setelah kaye… Die tak mau
                     mengakuiku sebagai emaknye… Ya Allah, tunjukkan padenye kekuasaan-Mu…!
Dalam sekejap tibe – tibe angin topan berhembus dengan kencang. Petir menggelegar menyambar kapal si Lancang. Gelombang Sungai Kampar menghantam kapal si Lancang hingga hancur berkeping – keping. Semue orang di atas kapal tu berteriak kebingungan, sementare penduduk berlarian menjauhi sungai.
ABK 2       : Akh! Ade ape dengan kapal ni?!
ABK 1       : Aaaakh…!
Istri 1          : Ya Allah! Ade ape ni?!
Istri 2          : Astaghfirullah!
Lancang     : Emaaak…! Si Lancang anakmu pulang! Maafkan aku Mak…! Maafkan aku…!
Barang-barang yang ade di kapal si Lancang berhamburan dihempas badai. Kain sutra yang dibawe si Lancang dalam kapalnye melayang - layang. Kain tu lalu berlipat dan bertumpuk menjadi Negeri Lipat Kain yang terletak di Kampar Kiri. Sebuah gong terlempar dan jatuh di dekat gubuk Emak si Lancang di Air Tiris, menjadi Sungai Ogong di Kampar Kanan. Sebuah tembikar pecah dan melayang menjadi Pasubilah yang letaknye berdekatan dengan Danau si Lancang. Di danau itulah tiang bendere kapal si Lancang tegak tersise. Bile sekali waktu tiang bendera kapal si Lancang tu tibe - tibe muncul ke permukaan danau, make pertande akan terjadi banjir di Sungai Kampar. Banjir itulah air mate si Lancang yang menyesali perbuatannye kerana durhake kepada Emaknye.
Selesai

8 komentar:

Nurul mengatakan...

Trimakasih ya mba...

Muhammad Rafli mengatakan...

kereeen :)

Anonim mengatakan...

keren deh, kak naskah nya aku pake buat pentas di sekolah y kak !! pleaseee... ^_^

Lailita Nurrahmi Putri mengatakan...

@Nurul: Sama2, maaf bru bls ya, udh lama bgt g' buka ini blog .. --"

@Muhammad Rafli: Makasih .. :)

@Anonim: Makasih dk .. Ok silakan .. :)

Linggar Gilang mengatakan...

boleh kah saye menampilkan naskah ni di kampung saye

Lailita Nurrahmi Putri mengatakan...

boleh, silakan.. :)

Anonim mengatakan...

ABK itu apaan ya kak?

Lailita Nurrahmi Putri mengatakan...

abk = anak buah kapal.. :)

Poskan Komentar